پژوهشگر و نویسنده

فائزه اکرمی پژوهشگرونویسنده خانه شعر ایران
شاعر ؛ ترانه سرا؛ نویسنده متن ادبی

زندگی جز عشق و رستن هیچ نیست
گربیابی راه خود را پیچ نیست
رهگذر باش و به لحظه چنگ زن
زندگی در لحظه ها پرپیچ نیست

یادم می آید از سن ۹ سالگی دفتر خاطرات داشتم و در آن خاطرات روزمره و احساساتم را و شعرهای مختلف را مینوشتم و هر سال که دفترم کهنه میشد همه ی نوشته هایم را داخل دفتر جدیدی پاکنویس میکردم ؛ این نوشتن ها و خواندن های مداوم باعث ایجاد طبع شعر در من شد و در سن ۱۲ سالگی اولین شعرم را سرودم؛ از آن زمان به بعد شعر های متعددی مینوشتم ؛ هر چند که شعرهایم خوب نبود چون من از دانش شعر نویسی برخوردار نبودم اما آن شعر ها به قلم من خیلی کمک کرد . تا سن ۲۲ سالگی من دست نوشته هایی را با خود به همراه داشتم که بیشتر آنها شامل شعرها و خاطرات روزمره من میشد ؛ پس از آن دیگر به شکل روزمره نمی نوشتم فقط گهگاهی سراغ دفترم می رفتم. تا اینکه در اواخر سال ۹۸ دوباره سراغ نوشتن رفتم ؛ البته اینبار به طور جدی و کاملا حرفه ای ؛ یعنی شعرهایم از کنج دفترم بیرون آمدند و انتشار یافتند و مخاطب خود را پیدا کردند ؛ در آن روزها اولین شعرم را برای پدر مرحومم نوشتم که روی سنگ مزارش قرار گرفت و پس از آن شعر های زیادی متولد شد. ابتدا شعرهایم رنگ بوی عرفانی داشت و در قالب هایی مانند چهارپاره ؛ فیدان و نیمایی و همچنین متن ادبی مینوشتم و پس از آن شعرها رنگ و بوی عاشقانه و اجتماعی هم به خود گرفت. اکنون شعر سپید و ترانه بیشتر می نویسم . 
در سال ۱۴۰۰ در سه کتاب مشترک همکاری داشته ام که یکی کتاب وان یکاد عشق است که در آن نوشته های ادبی من قرار دارد و دو تا کتاب دیگر کتابهای به نام مادر و به نام پدر است که شعر در مورد مادر و پدر در آنها جای گرفته است و در حال حاضر در یک کتاب مشترک دیگر شروع به همکاری کرده ام که فعلا در دست چاپ قرار دارد.

انجمن ادبی خانه شعرایران...